نایتروس اکساید به دلیل ویژگیهای شیمیایی خاصی که دارد، افزودنی سوختی بسیار جالبی است. این ترکیب از دو اتم نیتروژن و یک اتم اکسیژن تشکیل شده است. زمانی که موتور در حال کار است، حرارت کافی برای تجزیه ی این ترکیب در ان تولید می گردد: حرارت ناشی از احتراق، اکسیژن این ترکیب را آزاد نموده ان را به مخلوط سوخت و هوا اضافه می کند. در حقیقت مقداری اکسیژن به خوراک موتور اضافه می گردد. درصد حجمی اکسیژن در نایتروس اکساید بیشتر از حجم ان در هوای جو زمین است. زمانی که سوخت نیترو را در کپسول ویژه ی ان ذخیره می کنیم به شکل مایع است. با تزریق ان توسط انژکتورها، به سرعت از حالت مایع به گاز در می اید. تغییر شکل از مایع به گاز دمای ان را به طور قابل ملاحظه ای پایین می اورد. کاهش دما سبب چارج ورودی متراکم تر و خنک تر به موتور می گردد.

بنابراین، انچه که بسیاری در ارزویش بودند حاصل می شود: موتور خنکتر، چارج ورودی متراکم تر، حجیمتر و اکسیژن بیشتر! اکنون مسئله ی مهم اندازه شدن و رعایت نسبت سوخت به هوا است. موتورهای مجهز به سوخت نیترو، بهتر است کمی غنی تر سوخت دریافت کنند. این امر سیلندرها را خنک تر نموده و احتمال پدیده ی احتراق مخرب را کاهش می دهد. نرسیدن بنزین کافی به این موتورها انها را از سوخت فقیر نموده مشکلات زیادی را فراهم می اورد.

دقت نمایید: هنگام استفاده از نایتروس اکساید،موتور شما باید در ریتاردترین حالت ممکن باشد. علت این امر گسترش سریع شعله ی احتراق در سوخت نیترو است که نیاز به زمان جرقه را کاهش می دهد.

دستگاههای تزریق نیتروی بسیاری در بازار وجود دارند. یکی از اشکال متداول انها بین کاربراتور و مانیفولد ورودی نصب می شود و در این محل سوخت نیترو را تزریق می کند. نوع دیگر سیستمی است که از طریق لوله های مجزا، نیترو را به صورت جداگانه به گذرهای مانیفولد ورودی می پاشد. در این سیستم سولنوئیدهای برقی جریان سوخت و نیترو را کنترل و تنظیم می نمایند.

با نایتروس اکساید، گسترش شعله احتراق سریعتر از بنزین صورت می گیرد. به این لحاظ نیازی به اوانس نمودن زمان جرقه زنی نمی باشد. پس از مخلوط نایتروس اکساید و بنزین زمان جرقه زنی باید ریتارد گردد. کارخانه ی اتوترونیک کنترل مدول جرقه زنی ویژه ای را می سازد که با روشن شدن مدار سوخت نیترو زمان دلکو را به صورت خودکار، ریتارد می نماید. میزان ریتارد شدن دلکو در سیستم MSD با ورود سوخت تغییر می کند. هرچه ورود نیترو بیشتر باشد زمان، ریتارد تر می گردد.

با افزایش میزان ورود نایتروس اکساید، میزان ورودی بنزین نیز باید افزایش یابد. این امر سبب می گردد که کل سیستم سوخت رسانی که شامل پمپ سوخت و شلنگهای ان است، ضخیم تر و حجیم تر اختیار گردند. در دور های پایین موتور، سوپاپ بنزین مدت زمان بیشتری باز می ماند، به این دلیل، در دورهای پایین میزان ورودی نایتروس اکساید به درون موتور بیشتر از دورهای بالاست. این امر مشکلات جدی را تولید می کند. پدیده ی احتراق مخرب یکی از این مشکلات در دور های پایین می باشد. به همین جهت بیشتر سازندگان سیستمهای نایتروس اکساید همواره تاکید می کنند که مدار سیستم را در دورهای متوسط و بالا روشن کنید.

(برگرفته از کتاب مبانی علمی و عملی تقویت موتور نوشته ی دکتر رامین قدیمی)